+ -

search

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Ένας παραγωγός χορευτικής μουσικής από τη Ρόδο συναντά έναν σπουδαίο Έλληνα εικαστικό, σε ένα φρέσκο από κάθε οπτική γωνία άλμπουμ...

Με τον Ροδίτη παραγωγό χορευτικής μουσικής Argy, κατά κόσμον Αργύρη Θεοφίλη, γνωριστήκαμε σχεδόν μια επταετία πριν, σε ένα βιβλιοπωλείο του Κολωνακίου. Πέραν του κοινού μας ενδιαφέροντος για τη dance, ο τρόπος με τον οποίον είχε προσεγγίσει τότε τους cosmic ηλεκτρονικούς ήχους μέσω του project Zodiac Free Arts Club στην ανερχόμενη Permanent Vacation (με το άλμπουμ Floating World, 2011), έδειχνε ότι η μουσική του παιδεία είχε απο πολύ νωρίς διαμορφωθεί με αυτό το παραπάνω «κλικ» πολιτιστικής κουλτούρας, σε σύγκριση με τον μέσο όρο εγχώριων DJs και παραγωγών, που εξίσου επιτυχημένα στην τελευταία πενταετία κατάφεραν να ταξιδέψουν μέσω της μουσικής τους ανά τον κόσμο.

Μέσω των social media τα ξαναείπαμε το τελευταίο δίμηνο, αυτός κάπου ανάμεσα σε DJ residencies στην Ibiza ή στο Τελ Αβίβ κι εγώ κάπου ανάμεσα στον Λυκαβηττό και στην Αίγινα, να απολαμβάνω τα vibes του νέου του Zodiac Free Arts Club άλμπουμ.


To μουσικό περιεχόμενο, με ξεκάθαρα τα σημάδια εξέλιξης, ωρίμανσης και διαφορετικής τεχνοτροπίας, κέρδισε την προσοχή μου και με ώθησε στα credits. Εκεί συνάντησα το όνομα του Κωνσταντίνου Ξενάκη, οικείο από τις όποιες απόπειρες μεταεφηβικών φίλων των Καλών Τεχνών να με μυήσουν στο έργο του. Αρκετά χρόνια μετά –και πάντα με αφορμή τη μουσική του Zodiac– οι συνθήκες ήταν πλέον ιδανικές για να φέρουν πραγματικά κοντά μου την τέχνη και την αισθητική του σπουδαίου Έλληνα εικαστικού.

Πάει λοιπόν περίπου ένας μήνας που δεν ξεκολλάω από τη διαφορετικότητα και την κοσμική ατμόσφαιρα που προσφέρει σε χαλαρές στιγμές της καθημερινότητας τόσο η μουσική από το νέο άλμπουμ των Zodiac Free Arts Club Structures + Codes (κυκλοφορεί αποκλειστικά σε βινύλιο από τη Hivern Discs), όσο και οι επιρροές που αντλεί από το έργο του Κωνσταντίνου Ξενάκη.

Όλα τα παραπάνω με ώθησαν στην παρακάτω επικοινωνία με τον φίλτατο Αργύρη, ο οποίος μάλιστα φρόντισε, όπου χρειάστηκε, να έχουμε και την άποψη του αρχικού δημιουργού.

Είναι όμως προτεινόμενο, πριν ξεκινήσετε την ανάγνωση, να περάσετε 2 και κάτι λεπτά με το παρακάτω video. Επίσης, την ανάγνωση συντροφεύει ιδανικά το κομμάτι “Μetachimie”, το οποίο μπορείτε να βρείτε στο τέλος του κειμένου...



Argy, πότε και πώς ξεκίνησε η επαφή σου με την τέχνη του Κωνσταντίνου Ξενάκη;

Argy: Μεγάλωσα με μια μεταξοτυπία του που έχουμε στο σαλόνι μας στη Ρόδο. Από μικρό παιδί με είχε εντυπωσιάσει. Έτσι, όταν σε πιο ώριμη ηλικία άρχισα να ταξιδεύω με τη δουλειά μου και αφού έκανα μια εκτενέστερη έρευνα γύρω από το έργο του, θέλησα να γνωρίσω τον καλλιτέχνη από κοντά. Ήταν το ξεκίνημα μιας μεγάλης φιλίας και συνεργασίας, που θα με τιμάει για πάντα.

Ποια χαρακτηριστικά της έκφρασης του Ξενάκη σε ώθησαν να ξεκινήσεις να τη μεταφράζεις σε ήχους;

Argy: Χαρακτηριστικά όπως η επανάληψη, το παιχνίδι των fractals (self-similarity), η αφαιρετική αισθητική, ο οπτικός ρυθμός. Όλα υπάρχουν και στην ηλεκτρονική μουσική, αλλά και στην κλασική –στην περίπτωση του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, για παράδειγμα, ο οποίος αρέσει πολύ και στους δυο μας! Κοιτάζοντας τα έργα του Κωνσταντίνου Ξενάκη, το μυαλό μου πάει κατευθείαν σε μουσική. Το ότι έχουμε μια ιδιαίτερη χημεία βοήθησε αρκετά στην όλη διαδικασία.

21nnZdc_2.jpg

Πόσο συχνή επαφή είχατε για την ολοκλήρωση του project; Όταν ακόμα και τώρα συναντιέστε, ποια είναι τα θέματα συζήτησης;

Κωνσταντίνος Ξενάκης: Οι συναντήσεις μας είναι λίγες και καλές. Είμαστε και οι δύο άνθρωποι του μέτρου και πολλές φορές μοναχικοί. Τα θέματα των συζητήσεών μας είναι γύρω από τη φιλοσοφία και την πολιτική, αλλά όχι τόσο τα κομματικά, όσο γύρω από την αριστοτελική έννοια της πολιτικής ως ηθικής... Αποφεύγουμε να μιλάμε για την τέχνη άλλων καλλιτεχνών. Συνηθίζουμε να μιλάμε για μέρη στα οποία έχουμε ταξιδέψει και για τις φυσικές ομορφιές της Ελλάδας.

Τι κωδικούς και τι νέους ήχους χρειάστηκε να δημιουργήσεις Argy προκειμένου να εκφράσεις την εξίσωση ήχου και εικόνας;

Argy: Η μόνη προετοιμασία ήταν η έρευνα γύρω από τον τεχνολογικό κόσμο της krautrock/kosmische μουσικής των δεκαετιών 1960 και 1970. Κάθε φορά που κάθομαι να γράψω έναν Zodiac Free Arts Club δίσκο, αναζητώ μεταχειρισμένα μηχανήματα από τη Γερμανία, πράγματα που έχουν ξεμείνει (φθηνά ή ακριβά) από την εποχή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο ήχος αυτού του project συσχετίζεται άμεσα με τον Klaus Schulze, τους Tangerine Dream, τον Manuel Gottsching και με άλλους θρύλους εκείνης της εποχής. Είναι σχεδόν αδύνατον να παραχθεί κάτι ανάλογο με σύγχρονα μηχανήματα.

21nnZdc_3.jpg

Κύριε Ξενάκη, ποια είναι η δική σας άποψη για τη μουσική του Argy, τόσο σαν σύνολο, όσο και ως κομμάτι μιας δικής του τέχνης, την οποία βοηθήσατε να δημιουργηθεί;

Κωνσταντίνος Ξενάκης: Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς μουσική. Επίσης, δεν ξεχωρίζω τη μουσική από την εικόνα και τον λόγο. Για μένα είναι όλα ένα! Για αυτό και το συγκεκριμένο project μου φάνηκε πολύ φυσικό και εναρμονισμένο με την τέχνη μου. Επιπλέον, δίνει τη δυνατότητα για ένα καινούριο ξεκίνημα, για μια νέα περιπέτεια γύρω από το έργο μου, αλλά και γύρω από τη μουσική του Αργύρη. Η παρουσίαση των έργων μέσα από μια μορφή θεάματος δίνει τη δυνατότητα σε κόσμο που δεν ανήκει μόνον σε ελιτιστικούς καλλιτεχνικούς κύκλους να έρθει σε επαφή με την τέχνη. Δημιουργείται έτσι μια πιο αγνή και άμεση επαφή, κάτω από αυτές τις συνθήκες ήχου και θεάματος τις οποίες έχουμε σχεδιάσει να παρουσιάσουμε στο άμεσο μέλλον.

Πόσο σημαντικό είναι λοιπόν το Zodiac project για την καλλιτεχνική υστεροφημία και την ισορροπία του DJ Argy;

Argy: Έχω την εντύπωση ότι κατάφερα να διχάσω τον κόσμο ως προς το τι κάνω, γιατί δεν υπήρξα πιστός σε έναν ήχο όλα αυτά τα χρόνια. Κάποιοι το θεωρούν γοητευτικό, αλλά είμαι σίγουρος πως άλλοι θα είναι μπερδεμένοι ως προς το τι ακριβώς αντιπροσωπεύω –και η αλήθεια είναι πως δεν εκπροσωπώ καμία σκηνή και κανέναν, πάρα μόνο την καλή αισθητική, έτσι όπως εγώ την έχω στο μυαλό μου. Επειδή λοιπόν σαν Argy έχω κάνει πολλά και διάφορα στον house/techno χώρο, αποφάσισα να βαφτίσω τις πιο ambient και πειραματικές μου δουλειές Zodiac Free Arts Club. Το ένα project ξεκουράζει το άλλο. Δεν συγκρούονται μεταξύ τους, βοηθούν όμως στο να αισθάνομαι πιο ολοκληρωμένος· η δε διαφορά του ονόματος κάνει τα πράγματα πιο ξεκάθαρα και για το κοινό.

21nnZdc_4.jpg

Ποια μορφή μουσικής έκφρασης θεωρείς πιο εύκολη, τα dance/DJ cuts ή τα concept albums; Και γιατί;

Argy: Η όρεξη και η έμπνευση ορίζει! Υπάρχουν στιγμές που τα dance κομμάτια εμφανίζονται εντελώς φυσικά και χωρίς καμιά πίεση· τότε συγκεντρώνομαι σε αυτά. Το Zodiac, όταν έρθει η ώρα του (που δεν έρχεται συχνά), ξέρω ότι θα κλειστώ σε ένα δωμάτιο για εβδομάδες, γιατί θα χαθώ στην ψυχεδέλεια της εποχής εκείνης. Το Zodiac Free Arts club δεν ανέχεται multitasking: πρέπει να μεθύσω με την ιδέα, να αφιερωθώ εξ ολοκλήρου σε εκείνο. Μπαίνω σε ρόλο...

Yπάρχει πλάνο παράλληλης έκθεσης της μουσικής και των έργων που την ενέπνευσαν;

Argy: Ετοιμάζουμε μια κοινή έκθεση στο Τελ Αβίβ, η οποία θα έχει ως επίκεντρο διαχρονικά έργα του Κωνσταντίνου Ξενάκη και θα συνοδεύεται από ένα οπτικοακουστικό installation δικό μου. Θα είναι η πρώτη μου προσπάθεια στον χώρο της μοντέρνας τέχνης. Το installation που ετοιμάζουμε έχει να κάνει με το άλμπουμ Structures + Codes, αλλά θα παρουσιαστεί σε μορφή process music –δηλαδή σε μινιμαλιστική αφηρημένη μορφή, η οποία έχει αφετηρία κάποιο θεωρητικό concept. Η συγκεκριμένη έκθεση θα είναι μόνον η αρχή μιας σειράς εκθέσεων ανά τον κόσμο!

21nnZdc_5.JPG

Ποια είναι αλήθεια η άποψή σου για τις πρόσφατες επανακυκλοφορίες εγχώριας ηλεκτρονικής μουσικής από περασμένες δεκαετίες, π.χ. αυτές της Into The Light ή εκείνες της Λένας Πλάτωνος που έκανε η Dark Entries;

Argy: Τα παρακολουθώ και ενημερώνομαι, γιατί ο πολύ καλός μου φίλος και εξαίρετος συνάδελφος June (June Records) εξειδικεύεται στη συγκεκριμένη σκηνή. Είναι σημαντικό που γίνονται επανακυκλοφορίες, ειδικά σε καλό υλικό, και είναι λιγότερο σημαντικό αν ο κόσμος ξέρει ότι δεν είναι καινούριες παράγωγες. Με λίγα λόγια, καλύτερα παλιά και καλά, παρά νέα και μέτρια, για να λέμε απλά ότι είμαστε μοντέρνοι! Τα ποιοτικά έργα είναι αέναα μοντέρνα και θα μιλούν για πάντα. Είμαι λοιπόν υπέρ της επανακυκλοφορίας και αναβίωσης κάθε μορφής τέχνης ή ιδέας από έναν νέο άνθρωπο, ο οποίος θα μπορέσει να μεταλαμπαδεύσει μια διαχρονική αξία στις επόμενες γενεές, βρίσκοντας την κατάλληλη γλώσσα της εποχής.